reis
 
> home  
Motivatie
 
> Jaap & Heleen      
> motivatie      
> eerdere reizen        
> route & planning   Waarom op reis?  
> reisdagboek   "Nu kunnen we nog relatief makkelijk weg en als we het nu niet doen, krijgen we daar later heel veel spijt van". Dat was zo'n beetje onze gedachtengang toen in 2003 het idee begon te groeien om een jaar op reis te gaan. Het idee komt in eerste instantie van Heleen. Na drie maanden werken in Engeland, een jaar au pair in de VS, een halfjaar werken in Ierland en een reis naar Australië en Zuidoost-Azië, gaan bij haar de reiskriebels weer opspelen. Eigenlijk op het moment dat we net terugzijn van een maand rondreizen in Zuid-India.

Eigenlijk hoeven we er daarna niet heel lang over na te denken. Voordat we elkaar kenden hebben we beiden al aardig wat gereisd en samen hebben we mooie reizen gemaakt naar Maleisië, Birma, Egypte, Bahrein en India. Het zit er dus al aardig ingebakken en het reizen blijft een onverminderde aantrekkingskracht uitoefenen. Naarmate we het er vaker over hebben en ons meer inlezen, komt eigenlijk geleidelijk vast te staan dat we het gaan doen en op een gegeven moment nemen we dan ook officieel het besluit. We hebben dan inmiddels aardig op een rijtje waar we heen willen.

Onze belangrijkste reden voor het reizen is de nieuwsgierigheid naar andere landen, plaatsen en mensen. De wereld heeft ontzettend veel te bieden en we ervaren het reizen als een verrijking en een verbreding. Reizen plaatst dat waarmee je zelf bezig bent in een ander perspectief en het relativeert enorm. Aangezien we beiden gezond zijn en het kunnen betalen, behoren we tot een heel kleine groep mensen die in staat is zijn eigen omgeving te verlaten en ergens anders te gaan kijken, en daar zijn we erg dankbaar voor.

 
> foto's    
> reis-info & tips    
> contact    
> links    
     
     
   
     
     
     
     
       
       
    Hoe op reis?  
    Er zijn duizend-en-één manieren waarop je je reis kan invullen, en iedereen moet dat doen op de manier waarop hij of zij dat zelf wil. Ons uitgangspunt is altijd dat we een land zoveel mogelijk op de "lokale" manier willen zien. Eten wat de mensen op straat eten, met de bus en trein en niet met een taxi of georganiseerd op stap. Dat kost af en toe iets meer moeite (vaak ook niet overigens), maar is voor ons de enige manier om een land te leren kennen en ook de manier waarop je het meest in contact komt met de gewone mensen op straat - en dat is precies wat het reizen zo mooi maakt.

Een tweede uitgangspunt is dat we er naar streven ons geld zoveel mogelijk bij de lokale bevolking te laten belanden. Dat betekent zoveel mogelijk producten gebruiken uit het land waar we op dat moment zijn en niet van grote internationale merken. We slapen zelf altijd in budget-accommodatie en dat is altijd in lokale handen, maar als we veel geld voor een overnachting zouden uitgeven zouden we (bijvoorbeeld in India) een duurder Indiaas hotel opzoeken en niet een kamer nemen in één van de grote westerse hotelketens. Toerisme kan in veel opzichten een positieve impact hebben in vooral armere landen en daar help je aan mee door het geld terecht te laten komen waar het nodig is; bij de lokale bevolking en niet bij een corrupte regering of een multinational.

Lokaal reizen betekent ook leren wat dingen in een land kosten en lokale prijzen betalen. En dat is niet een kwestie van geldgebrek of zuinigheid. We hebben al vaak voorbeelden gezien van mensen die veel te veel betalen of veel te veel geld geven aan bedelaars. Dat lijkt vaak onschuldig en vaak zijn het voor ons nog steeds onbenullige bedragen, maar het heeft nogal wat (negatieve) consequenties. Het is niet moeilijk om te voorspellen wat er gebeurt als een bedelaar opeens een hoop meer geld per dag binnenhaalt dan iemand die daar de hele dag hard voor moet werken. Niet weten wat dingen moeten kosten, te veel betalen en te veel geld weggeven ontwricht het systeem en doet schade aan lokale verhoudingen en aan reizigers die na je komen. Dat is overigens geen pleidooi tegen geld geven aan bedelaars. Als je dat wil moet je dat doen, maar vraag of kijk dan eerst wat de lokale bevolking geeft zodat je weet wat redelijk is.
 
       
       
    Waarom de landen waar we heengaan?  
    Op onze route liggen in eerste instantie Iran, Centraal Azië (Oezbekistan en Kyrgizië) China en het Indisch subcontinent (India, Pakistan, Bangladesh, Sri Lanka en Nepal). Eigenlijk heeft vanaf het begin vastgestaan dat we naar Azië zouden gaan. De belangrijkste reden hiervoor is de aantrekkingskracht van dit enorm kleurrijke en diverse continent, met z'n veelheid aan mensen, culturen, religies en landschappen waar nog steeds plekken te vinden zijn die relatief onontdekt zijn en waar je in de meeste landen op een relatief klein budget kan rondkomen.

Dat we terug moesten naar India was al duidelijk tijdens onze reis naar Zuid-India, begin 2003. We zijn verliefd geworden op dit onvoorstelbare, unieke en kleurrijke land en zijn bewoners. Je kan er over horen en lezen zoveel je wilt, hoe India echt is is niet te bavatten voor je er bent geweest. Onze interesse voor Pakistan, Bangladesh en Sri Lanka ligt enigszins in het verlengde hiervan. Ook de verhalen en foto's van neef Marco en Ina hebben zeker een rol gespeeld in het opnemen van Bangladesh in onze route. De bergstaat Nepal mogen we niet missen aangezien we het dak van de wereld - de Himalaya - zeker niet willen laten ontbreken in onze reis.

In eerste instantie leidde Iran tot enige twijfel. Dat wat in de media over Iran naar buiten komt, is altijd negatief en we hadden in eerste instantie niet bepaald een positef beeld over Iran. Maar toen we meer over dit land te weten kwamen en de positieve verhalen lazen over de schoonheid van het land en de vriendelijkheid van de mensen, duurde het niet lang om ook Iran in onze route op te nemen.

Nadat we meer hadden gelezen over Oezbekistan en Kyrgizië, besloten we dat we deze landen ook zeker moesten aandoen. Centraal Azië is een bijna vergeten - en zeker voor het Westen nog weinig ontsloten - deel van de wereld met een heel rijk verleden. Eeuwenlang voerde de Grote Zijderoute door deze landen en steden als Samarkand en Bukhara herinneren aan een groots verleden en behoren tot de oudste nog bewoonde steden ter wereld die ooit het centrum waren van de toen bekend wereld.

China maakt deel uit van onze route nadat we er over hebben gelezen en verhalen hebben gehoord van anderen. De diversiteit van dit enorme land, dat momenteel zo snel aan het veranderen is, is al voor veel mensen redenen geweest om China te bezoeken. Dat geldt ook voor ons. Maar we zijn ons wel bewust van de situatie in Tibet en de rol van China daarin.

Toen onze reis door Centraal en Zuid-Azië na een jaar op z'n eind begon te raken, kwamen we allebei tot de conclusie dat we nog geen zin hadden om naar huis te gaan. We hebben dus besloten om nog ongeveer drie maanden langer weg te blijven. Een bestemming vinden was niet zo moeilijk; we hebben de afgelopen tijd zoveel mensen ontmoet met zoveel mooie verhalen over landen waar we nog niet zijn geweest.

Eén van die landen is Syrië en dat wordt dan ook de hoofdbestemming. Prachtige oude steden aan de Zijderoute en indrukwekkende overblijfselen uit de Romeinse tijd, in een weinig toeristisch land met ontzettend aardige mensen en fantastisch eten. Voor we naar Syrië reizen, gaan we naar Jordanië, waar onze vlucht uit Delhi aankomt. De belangrijkste bestemingen zijn de Dode Zee vallei en Petra, de oude rotsstad van Nabateanen. Vanuit Jordani
ë reizen we naar Egypte. Daar zijn we al eens geweest en het is zeker niet ons favouriete land, maar een goede plek om aan de warme Rode Zee de koude winterweken door te komen en Cairo bleek de enige plek waar we ons visum voor Syrië konden krijgen (tot we later hoorden dat we het ook aan de grens tussen Jordanië en Syrië hadden kunnen krijgen).

Van Syrië reizen we naar Turkije; sprookjesachtig Cappadocië, de mooie zuidkust, aardige mensen en goed eten. We eindigen onze reis in Istanbul, de poort tussen Azië en Europa.

 
       
       
    De Zeeuwse wat?  
    De Zeeuwse Zijderoute. De naam van onze website is afgeleid van de naam van een net van karavaanwegen tussen China en India en het huidige Midden-Oosten en Europa; de Zijderoute. Anders dan de (eeuwen later bedachte) naam suggereert was er geen sprake van een enkele route, maar van een aantal veelgebruikte handelsroutes. Een noordelijke route liep bijvoorbeeld door het huidige Noord-China, Oezbekistan, Kazachstan en de Kaukakus naar Turkije, en een zuidelijke route via India, Pakistan en Iran naar de Middellandse Zee. Delen van wat nu bekend staat als de Zijderoute werden al meer dan tweeduizend jaar geleden werden gebruikt. De steden aan de Zijderoute(s) waren de handelcentra van de oudheid en kenden enorme welvaart en culturele vooruitgang en lagen op het kruispunt van een veelheid aan culturen. We hebben onze website naar de Zijderoute vernoemd omdat een groot deel van onze route (bijvoorbeeld door Iran, Pakistan, Oezbekistan, China en het Midden-Oosten) samenvalt met de route van deze oude handelswegen.  
       
       
    Waarom deze website?  
    In de eerste plaats om familie en bekenden thuis op de hoogte te houden van wat we zien, doen en meemaken. Dat kan op meer manieren en bijvoorbeeld ook via email, maar het leuke van een website is dat je meer kan laten zien dan alleen een verhaaltje en dat mensen het kunnen bekijken waar en wanneer ze willen.
In de tweede plaats omdat we zelf voor en tijdens onze reis veel gebruik hebben gemaakt van websites van andere mensen die reisden. Enerzijds om te lezen over ervaringen en indrukken en daarnaast om gebruik van handige tips en aanbevelingen van anderen. Via deze website willen we onze eigen ervaringen ook weer beschikbaar maken voor anderen.
 
       
       
       

 

Kamagra Bestellen Cialis Kopen Viagra Voor Vrouwen Kamagra Kopen Viagra Kopen cialis kopen